Ιστορία

Πέλλα, ένας τόπος παράδοσης

Πέλλα η αμπελόεσσα, Πέλλα η οινομήτωρ. Ο θεός του οίνου που απεικονίζεται στεφανωμένος με την άμπελο στα αριστουργηματικά ψηφιδωτά της Πέλλας φαίνεται ότι βρήκε πρόσφορη και ευλογημένη γη εδώ. Η Πέλλα υπήρξε ένας μεγάλος αμπελώνας με μακρά παράδοση. Εδώ έγραψε και ανέβασε ο μεγάλος τραγικός ποιητής Ευριπίδης το τελευταίο του Έργο, τις «Βάκχες».

Η εκκλησία της Παναγίας των Γιαννιτσών χτίστηκε το 1861 με κρασί αντί για νερό επειδή ο τούρκος διοικητής της πόλης τους το στέρησε στην ανέγερσή της. Σ' αυτή τη περιοχή αναζητούσαν και έβρισκαν το καλό κρασί οι Γάλλοι που στρατοπέδευαν στις όχθες του Γαλλικού ποταμού στις αρχές του 20ου αιώνα. Δυστυχώς, αρρώστιες των αμπελιών και λόγοι άλλοι όπως η αποξήρανση της λίμνης έστρεψαν τους κατοίκους σε άλλες καλλιέργειες. Η γνώση όμως και η αγάπη που συνόδευε το αμπέλι σ' αυτό τον τόπο για χιλιάδες χρόνια δεν ήταν δυνατόν να ξεχαστεί.

Το 1985 ο Θωμάς Λίγας που σπούδασε οινολογία στη Γαλλία, αξιοποιώντας την τεχνογνωσία και την εμπειρία του πειραματίζεται στη καλλιέργεια του αμπελιού και στην οινοποίηση προσπαθώντας να αναδείξει τις ιδιαιτερότητες του τόπου.