ΠΕΛΛΑ Η ΑΜΠΕΛΟΕΣΣΑ, ΠΕΛΛΑ Η ΟΙΝΟΜΗΤΩΡ

Στην εύφορη γη των Γιαννιτσών, στην καρδιά της Πελλαίας χώρας, από τα πανάρχαια χρόνια τιμάται ο Διόνυσος. Διόνυσο, μυθολογώντας, αποκαλούμε τον θεό που ανακάλυψε το αμπέλι κοντά στη Μαύρη θάλασσα και το κατέβασε με φρενήρη πορεία και μαγικούς θιάσους μέσω Ινδιών και Εγγύς Ανατολής στην Ευρώπη.Ο θεός του οίνου λοιπόν που απεικονίζεται στεφανωμένος με την άμπελο στα αριστουργηματικά ψηφιδωτά της Πέλλας φαίνεται ότι βρήκε πρόσφορη και ευλογημένη γη εδώ. Έφερε τότε Βάκχες, Σιληνούς, νύμφες και σατύρους, όλη τη θαυμαστή ακολουθία του και διέδωσαν την καλλιέργεια της αμπέλου στους κατοίκους. Τους μύησαν στα μεγάλα μυστικά της. Κατέστησαν έτσι την Πέλλα ως τόπο βαθιάς παράδοσης του οίνου και της αμπέλου.

Στην Πέλλα εμπνεύστηκε ο Ευριπίδης, ο μεγάλος τραγικός, τις Βάκχες του. Στην Πέλλα ξεκίνησε ο Αλέξανδρος την περίφημη εκστρατεία του, πήρε το δρόμο του θεού Διονύσου για να ανακαλύψει τα μυστήρια και τα μέρη όπου φύεται η άμπελος.

Αλλά και ο χριστιανισμός περιέβαλλε το αμπέλι με λατρευτική διάθεση και βαθύ συμβολισμό. Οίνος, το αίμα του Χριστού, σε αντίθεση με την μωαμεθανική θρησκεία που πιστεύει ότι μέσα σε κάθε ρόγα σταφυλιού υπάρχει ένας διάβολος. Κι’ ίσως αυτός να ήταν ο λόγος στα χρόνια της Τουρκοκρατίας που ο τούρκος διοικητής των Γιαννιτσών, μη δυνάμενος να απαγορεύσει στους κατοίκους την ανέγερση του ναού της Παναγίας, τους στέρησε το νερό ούτως ώστε να μη μπορέσουν να χτίσουν μέσα στην ορισμένη χρονική προθεσμία. Τότε μαζεύτηκαν όλοι οι αμπελοπαραγωγοί της περιοχής και έβαλαν όσο κρασί αντί για νερό χρειάζονταν και έτσι χτίστηκε η ιερά τους Μητρόπολη, ο μόνος ίσως ναός στην ιστορία εξ’ ολοκλήρου χτισμένος από κρασί.

Ως τις αρχές του 20ου αιώνα, η περιοχή υπήρξε ένας πελώριος αμπελώνας. Οι Γάλλοι που στρατοπέδευαν στις όχθες του Γαλλικού ποταμού, εδώ αναζητούσαν το καλό κρασί στα υψώματα στις πλαγιές του Πάικου.

Όμως ασθένειες τις άμπελου από τη μία, η αποξήρανση της λίμνης από την άλλη, έστρεψαν τους κατοίκους σε άλλες καλλιέργειες. Η γνώση όμως και η αγάπη που συνόδευε το αμπέλι σ' αυτή τη περιοχή δεν ήταν δυνατό να ξεχαστεί.

To 1985 ο οινολόγος Θωμάς Λίγας ξεκινά μελέτη των οικοσυστημάτων της περιοχής με σκοπό να αξιοποιήσει την τεχνογνωσία της γαλλικής του παιδείας στις πειραματικές οινοποιήσεις, αλλά και την εμπειρία του εφ' όσον τη γη της Πέλλας γνωρίζει από παιδί.